Blog Ψυχολογίας & Ψυχικής Υγείας

Γράφει η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια — Τελευταία ενημέρωση: Αύγουστος 2026. Λίγα θέματα προκαλούν τόσο φόβο και τόση παρανόηση όσο η σχιζοφρένεια και η ψύχωση. Όταν αυτές οι λέξεις μπαίνουν στη ζωή μιας οικογένειας, οι ερωτήσεις είναι επείγουσες: «θεραπεύεται η σχιζοφρένεια;», «τι είναι η ψύχωση;», «μπορεί να γίνει κάτι χωρίς φάρμακα;».

Πολλοί φτάνουν στο γραφείο μου περιμένοντας ότι η θεραπεία θα είναι σαν μια χαλαρή κουβέντα που «ξεμπλοκάρει» κάτι μέσα σε λίγες συνεδρίες. Κι όμως, αρκετά νωρίς ανακαλύπτουν κάτι αναπάντεχο: ορισμένες φορές η διαδικασία γίνεται πιο δύσκολη πριν γίνει πιο εύκολη. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά — συχνά σημαίνει

Πονοκέφαλοι που δεν εξηγούνται, σφίξιμο στο στομάχι πριν από μια δύσκολη μέρα, ταχυπαλμίες χωρίς καρδιολογικό εύρημα, χρόνια κόπωση ή ζάλη. Πηγαίνετε από γιατρό σε γιατρό, οι εξετάσεις είναι φυσιολογικές — κι όμως, τα συμπτώματα είναι απολύτως πραγματικά. Αυτό είναι, πολύ συχνά, η γλώσσα του σώματος όταν ο νους κουβαλά περισσότερα

Για πολλούς από εμάς, το Πάσχα είναι κάτι παραπάνω από μια θρησκευτική ή κοινωνική υποχρέωση. Είναι η μυρωδιά της τσουρέκι στην κουζίνα, το τραπέζι που γεμίζει με πρόσωπα που αγαπάμε, η αναμονή, το φως της Ανάστασης. Συχνά το βιώνουμε ως «παράδοση» — αλλά πίσω από την παράδοση κρύβεται κάτι βαθιά

Γράφει η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια — Τελευταία ενημέρωση: Αύγουστος 2026. Μιλάμε όλο και περισσότερο για «ψυχική ευεξία», αλλά συχνά τη φανταζόμαστε λάθος: σαν μια μόνιμη κατάσταση ηρεμίας ή σαν το να είμαστε πάντα χαρούμενοι. Στην πραγματικότητα, η καλή ψυχική υγεία δεν σημαίνει απουσία δύσκολων συναισθημάτων — σημαίνει να μπορούμε να

«Να πάω σε ψυχαναλυτή ή σε ψυχοθεραπευτή;» Είναι από τις πιο συχνές απορίες όταν κάποιος αποφασίζει να ζητήσει βοήθεια. Οι δύο όροι ακούγονται συγγενικοί — και όντως μοιράζονται κοινές ρίζες — αλλά περιγράφουν διαφορετικά πράγματα ως προς την ένταση, τη συχνότητα, τη διάρκεια και τον στόχο. Αυτός ο οδηγός ξεκαθαρίζει

Γράφει η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια — Τελευταία ενημέρωση: Αύγουστος 2026. «Πόσο κοστίζει μια συνεδρία;» είναι από τις πρώτες ερωτήσεις που κάνει σχεδόν κάθε άνθρωπος πριν ξεκινήσει ψυχοθεραπεία — και είναι απολύτως λογική. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι δεν υπάρχει μία μαγική τιμή που να ισχύει για όλους. Το κόστος διαμορφώνεται

Γράφει η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια — Τελευταία ενημέρωση: Αύγουστος 2026. Ίσως σας έχουν πει ότι είστε «υπερβολικά ευαίσθητοι», ότι «τα παίρνετε όλα κατάκαρδα» ή ότι θα έπρεπε να «βγαίνετε πιο πολύ». Ίσως, μετά από μια πολύωρη κοινωνική συνάντηση, το μόνο που θέλετε είναι ησυχία και ένα σκοτεινό δωμάτιο. Τίποτα από

Δεν μεγαλώνουμε σε απομόνωση Συχνά φανταζόμαστε την προσωπική ανάπτυξη ως μια μοναχική πορεία: εμείς, οι στόχοι μας και η θέληση να τα καταφέρουμε. Στην πραγματικότητα, ελάχιστα από όσα μαθαίνουμε για τον εαυτό μας τα μαθαίνουμε μόνοι. Η ταυτότητά μας, οι αξίες μας, ακόμη και ο τρόπος που διαχειριζόμαστε το άγχος,

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν προσεγγίσεις στην ψυχική υγεία που να «βλέπουν όλο τον άνθρωπο» — σώμα, συναίσθημα, σχέσεις, νόημα — και όχι μόνο ένα σύμπτωμα. Έτσι συναντάμε όρους όπως ολιστικές και εναλλακτικές θεραπείες: αναλυτική ψυχολογία, σωματική/βιωματική εργασία, θεραπεία με άλογα, ενσυνειδητότητα και πολλά ακόμη. Ο όρος «ολιστικός» ακούγεται ελκυστικός,

Τι είναι το NLP Meta Model; Το Meta Model (Μετα-Μοντέλο) είναι ένα από τα πιο γνωστά εργαλεία του Νευρογλωσσικού Προγραμματισμού (NLP). Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1975 από τους Richard Bandler και John Grinder στο βιβλίο τους The Structure of Magic, όπου μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο δύο χαρισματικοί

Γράφει η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια — Τελευταία ενημέρωση: Αύγουστος 2026. Η αναζήτηση ενός θεραπευτή μπορεί να είναι αγχωτική για τον καθένα. Για ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπους, προστίθεται συχνά ένα επιπλέον ερώτημα: «Θα με καταλάβει; Θα χρειαστεί να εξηγήσω ή να υπερασπιστώ ποιος είμαι;» Αυτός ο οδηγός γράφτηκε ακριβώς γι’ αυτό — για

Πολλοί άνθρωποι φτάνουν στην πρώτη τους συνεδρία με μια κρυφή ανησυχία: «Κι αν βάλω τα κλάματα;» Άλλοι το θεωρούν ντροπή, άλλοι φοβούνται ότι θα «καταρρεύσουν». Η αλήθεια είναι πιο απλή και πιο ανθρώπινη: το κλάμα είναι ένας φυσικός τρόπος με τον οποίο εκφράζουμε και επεξεργαζόμαστε αυτά που μας βαραίνουν. Στην

Ο φόβος και το άγχος δεν είναι ελαττώματα του χαρακτήρα μας. Είναι παλιοί, βαθιά ριζωμένοι μηχανισμοί που μας κράτησαν ζωντανούς για χιλιάδες χρόνια. Το πρόβλημα ξεκινά όταν αυτός ο «συναγερμός» χτυπά πολύ συχνά, πολύ δυνατά ή χωρίς πραγματικό κίνδυνο — και αρχίζει να συρρικνώνει τη ζωή μας. Η καλή είδηση,

Όλοι μας περνάμε στιγμές που τα συναισθήματα μάς «πλημμυρίζουν»: ένα κύμα θυμού που μας ξεπερνά, μια θλίψη που δεν λέει να φύγει, ένα άγχος που σφίγγει το στομάχι πριν κοιμηθούμε. Η διαχείριση δύσκολων συναισθημάτων δεν σημαίνει να σταματήσουμε να τα νιώθουμε — σημαίνει να μάθουμε να τα συναντάμε χωρίς να

Όλοι έχουμε ζήσει εκείνη τη στιγμή: μια λύση που εμφανίζεται ξαφνικά στο ντους, ένας στίχος που «κατεβαίνει» την ώρα του περιπάτου, μια απάντηση που έρχεται μόλις σταματήσουμε να την ψάχνουμε. Μοιάζει με μαγεία — στην πραγματικότητα όμως είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς συντονισμούς του εγκεφάλου μας. Η δημιουργικότητα δεν

Γιατί τα συναισθήματα δεν «μένουν στο σπίτι» Περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της ξύπνιας ζωής μας στη δουλειά — και μαζί μας κουβαλάμε ολόκληρο τον συναισθηματικό μας κόσμο. Η ιδέα ότι στο γραφείο πρέπει να είμαστε «μόνο λογική» είναι μύθος. Στην πραγματικότητα, ο τρόπος που διαχειριζόμαστε την πίεση, την απογοήτευση, την

Υπάρχει μια στιγμή που πολλοί από εμάς αναγνωρίζουμε αμέσως: το τραπέζι έχει στρωθεί, οι κουβέντες κυλούν ευχάριστα — και ξαφνικά πέφτει η ερώτηση. Αυτή που σφίγγει το στομάχι, ανεβάζει τη θερμοκρασία στο πρόσωπο και σας αφήνει να ψάχνετε μια απάντηση που δεν θα προκαλέσει σκηνή. Οι αδιάκριτες ερωτήσεις συγγενών είναι

Σας έχει τύχει να αντιδράσετε σε μια μικρή κουβέντα του συντρόφου ή του προϊσταμένου σας με μια ένταση που, βαθιά μέσα σας, ξέρετε ότι δεν ταιριάζει με το γεγονός; Να νιώσετε ξαφνικά μικροί, ανήμποροι ή «κακοί», λες και ξαναγυρίσατε σε μια στιγμή πολύ παλιά; Αυτές οι δυσανάλογες αντιδράσεις σπάνια είναι

Το πρωινό που το παιδί σας φορτώνει τα πράγματά του και φεύγει για σπουδές, δουλειά ή τη δική του ζωή, το σπίτι αλλάζει ξαφνικά ήχο. Το δωμάτιο μένει τακτοποιημένο, το τραπέζι έχει ένα πιάτο λιγότερο, το τηλέφωνο σιωπά. Για πολλούς γονείς αυτή η μετάβαση φέρνει μια ανάμεικτη, μερικές φορές αναπάντεχα

Ζούμε σε μια εποχή που ζητά από το μυαλό μας να είναι συνέχεια «παντού»: ειδοποιήσεις, ανοιχτές καρτέλες, δουλειές που τρέχουν παράλληλα. Δεν είναι παράξενο, λοιπόν, που τόσοι άνθρωποι νιώθουν ότι η προσοχή τους «σκορπίζει». Η καλή είδηση είναι ότι η συγκέντρωση δεν είναι ένα σταθερό χαρακτηριστικό που «το έχεις ή

«Κάτι κάνεις λάθος»: το βάρος της κριτικής στη γονεϊκότητα Λίγοι ρόλοι στη ζωή κρίνονται τόσο αυστηρά —και τόσο δημόσια— όσο ο ρόλος του γονιού. Ένα ξέσπασμα του παιδιού στο σούπερ μάρκετ, μια κακή νύχτα ύπνου, μια χαμηλή βαθμολογία: όλα μοιάζουν να γίνονται «αποδείξεις» ότι ο γονιός απέτυχε. Η κριτική έρχεται

Σκεφτείτε την τελευταία φορά που μια συζήτηση «στράβωσε». Πιθανότατα δεν διαφωνούσατε τόσο στην ουσία όσο στον τρόπο: κάποιος ένιωσε ότι δεν ακούστηκε, κάποιος μίλησε από άμυνα, μια λέξη παρεξηγήθηκε. Η επικοινωνία βρίσκεται στον πυρήνα σχεδόν κάθε σχέσης μας — και δεν είναι τυχαίο που η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία (APA) την

Υπάρχει μια ιδιαίτερη μοναξιά στο να πενθείς μέσα στη γιορτή. Όσο όλοι γύρω ετοιμάζονται για το Πάσχα — το τσουρέκι, τα κόκκινα αυγά, η Ανάσταση, το τραπέζι της Κυριακής — εσείς μετράτε μια θέση που έμεινε άδεια. Το πένθος το Πάσχα δεν είναι «αδυναμία» ούτε σημάδι ότι «δεν το έχετε

Γιατί συγκρινόμαστε — και γιατί δεν είναι «ελάττωμα» σας Η σύγκριση με άλλους δεν είναι κάποια προσωπική αδυναμία· είναι βαθιά ανθρώπινη. Ήδη από το 1954, ο κοινωνικός ψυχολόγος Leon Festinger διατύπωσε τη θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης: όταν δεν έχουμε αντικειμενικά κριτήρια για να αξιολογήσουμε τις ικανότητες, τις επιλογές ή την

Δύο άνθρωποι μπορούν να ζήσουν ακριβώς το ίδιο γεγονός — μια κριτική στη δουλειά, μια ακυρωμένη συνάντηση, μια αργοπορημένη απάντηση σε μήνυμα — και να νιώσουν εντελώς διαφορετικά. Ο ένας θα το προσπεράσει· ο άλλος θα περάσει το βράδυ του πεπεισμένος ότι «κάτι κάνει λάθος». Η διαφορά δεν βρίσκεται στο

«Είναι απλώς μια φάση». «Θα του περάσει όταν μεγαλώσει». «Στην ηλικία του, όλοι έτσι είναι». Φράσεις που, ως γονείς, τις λέμε συχνά με την καλύτερη πρόθεση — για να καθησυχάσουμε τους εαυτούς μας ότι όλα είναι εντάξει. Όμως πίσω από αυτές τις φράσεις κρύβεται μερικές φορές κάτι πιο σύνθετο: η

Γράφει η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια — Τελευταία ενημέρωση: Αύγουστος 2026. Αν διαβάζετε αυτό το κείμενο επειδή πληγώνετε τον εαυτό σας — ή ανησυχείτε για κάποιον που αγαπάτε — θέλουμε πρώτα απ’ όλα να ξέρετε: δεν είστε μόνοι, δεν φταίτε, και υπάρχει βοήθεια. Ο αυτοτραυματισμός δεν είναι «τρέλα» ούτε «γρήγορη λύση

«Γιατί το ξανάκανα αυτό;», «γιατί εκνευρίστηκα τόσο;», «γιατί, ενώ όλα πάνε καλά, νιώθω κενό;». Πίσω από τέτοιες ερωτήσεις κρύβεται μια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη: να καταλάβουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Αυτή ακριβώς είναι η αυτογνωσία — και δεν είναι πολυτέλεια για λίγους «ψαγμένους». Είναι η πρακτική βάση πάνω στην οποία